Chropowate głosy mężczyzn (z Accatone Piera Paola Pasoliniego) otwierają ścieżkę dźwiękową filmu; po włosku żartują o zaniesieniu kwiatów na cmentarz. Film nakręcono w Granadzie i Sewilli podczas Wielkiego Tygodnia. Ścieżka dźwiękowa łączy kakofonię muzyki orkiestr marszowych, nagranej na żywo w plenerze, odgłosy tłumów i śpiewane lamenty. Centralnym elementem jest The Silence, monumentalna, hiperrealistyczna figura z XVII wieku, która o północy przechodzi w całkowitej ciszy ulicami, gdzie zgaszono światła. Gdy przemija, przenosimy się w światło i zgiełk nowego dnia — tam, gdzie ludzie tłumnie wypełniają ulice, siedzą w kawiarniach i cieszą się życiem. Powszechna pobożność wyraża się w śmierci splecionej z oklaskami dla życia, w energii baroku.