Od reżysera: „Zamierzałem przyjrzeć się przypadkowi inwigilacji i infiltracji przez policję, uważnie wsłuchać się w pieśni i znaki tajnego stowarzyszenia, a w końcu zwróciłem się ku studium życia. Odkryłem książkę, którą przechowywano w klubie w 1914 roku, a w niej wiersz o szczególnych przyjaciołach autora: ślimakach morskich. W obliczu potępienia i nienawiści wykluczających ze społeczeństwa poruszające jest wspomnienie, że tak wielu z nas zwracało się w samotności ku Naturze i ku Morzu”.