Dwa autobusy przemierzają horyzont, jadąc w kierunku Chillpiq. Grupa dziewcząt wspina się na ruiny stojące na wzniesieniu pośrodku stepu. Przybyły, by oddać cześć masztowi, który wieńczy stanowisko archeologiczne; jedna po drugiej przywiązują do niego kawałek tkaniny, jakby był drzewem życia. Czterdzieści dziewcząt krąży wokół świątyni, podczas gdy zachód słońca zmienia światło w dramatyczną pomarańczową poświatę i rozmywa dziewczęta, sprawiając, że wizualnie wtapiają się w stanowisko.