Stains of Oxus przywołuje oniryczną podróż wzdłuż największej rzeki Azji Środkowej, Amu Dariya – znanej w czasach greckich jako Oxus – ukazując przemiany krajobrazu i życie ludzi zamieszkujących jej brzegi, począwszy od wysokiego płaskowyżu Tadżykistanu aż po nizinne pustynie Uzbekistanu, gdzie rzeka kończy swój bieg. Uzbekistan, w którym rzeka pokonuje najdłuższy odcinek swojej drogi, jest jednym z dwóch śródlądowych państw na świecie, co czyni wodę świętym elementem przyrody. Stains of Oxus próbuje przywrócić pamięć o tym, jak w tradycji oddawano wodzie cześć i jak o nią dbano. Ta abstrakcyjna podróż topograficzna skłania do refleksji nad ekosystemem i krajobrazem Azji Środkowej, tradycjami troski o wodę oraz problemem niewłaściwego gospodarowania zasobami wodnymi w regionie, ujmując te zagadnienia w poetycki sposób.