Praca bada relację między obiektami cyfrowymi a maszynami w wymiarze materialnym. Dane często przybierają postać zaawansowanych urządzeń cyfrowych o lśniącej powierzchni, jednak sprzęt staje się „złomem”, gdy tylko traci funkcjonalność, i ostatecznie zostaje wyrzucony. Praca śledzi materialne pozostałości w procesach przetwarzania elektroodpadów i łańcuchu recyklingu, w ramach których minerały i metale, niegdyś stanowiące część urządzeń elektronicznych, ponownie włączają się w cykl reprodukcji. Procesy degradacji obiektów cyfrowych są równoległe do historii wydobycia surowców, a ostatecznie także do czasu geologicznego.