Elling przez całe życie mieszkał z matką. Mama jest tą praktyczną, podczas gdy Elling rozważa bardziej teoretyczne aspekty życia. Spędza czas w ich mieszkaniu, czytając książki i obserwując sąsiadów przez okno salonu. Elling zdaje się nie potrzebować przebywać z innymi tak jak większość ludzi. Dlatego nie jest zachwycony, gdy jego matka nagle postanawia zabrać syna na plażowe wakacje do Hiszpanii. Elling niechętnie się zgadza. W końcu kobieta w jej wieku potrzebuje u swego boku dobrego mężczyzny. Elling jednak nie chce przyjąć do wiadomości, że Mama jest nie tylko stara, lecz także chora. Bardzo chora. Podczas swoich ostatnich wakacji próbuje uświadomić Ellingowi, że życie jest większe niż ich salon.