Uznana choreografka i tancerka flamenco Fuensanta La Moneta pracuje nad nowym spektaklem, gdy jedna z jej uczennic podarowuje jej egzemplarz tomiku poezji Félixa Grande La cabellera de la Shoá. Napisany przez Grande po jego wizycie w Auschwitz tomik nie daje Fuensancie spokoju — wciąż myśli o kobietach, zarówno Żydówkach, jak i Cygankach, które straciły życie w obozie koncentracyjnym. Wiersze inspirują ją do stworzenia dzieła, które upamiętni te kobiety poprzez muzykę, taniec i poezję.