Ira ma 27 lat. Z punktu widzenia jej matki, dyrektorki szkoły, Ira żyje zupełnie nie tak, jak powinna: gra w zespole małego teatru, zarabia na myciu okien i jest zakochana w nieodpowiedzialnym artyście, Leo, początkującym reżyserze. Ignoruje „normalnych” mężczyzn i nawet nie chce przefarbować włosów na blond, choć według jej matki to łatwy sposób na sukces w życiu osobistym. Taki stan rzeczy mógłby utrzymywać się jeszcze długo, ale teatrowi grozi zamknięcie, a Lew nagle znika.