Analiza amerykańskiego „syndromu powietnamskiego” i trudnego położenia weteranów wojny w Wietnamie. Skupia się na dwóch weteranach: 28-letnim czarnoskórym Richardzie Linderze z Brooklynu i 25-letnim białym Donaldzie Sproehnle z Filadelfii. Opowiadają o powodach, dla których jako nastolatkowie zaciągnęli się do wojska, i wspominają wojenne doświadczenia. Wyjaśniają, jakie zmiany psychiczne zaszły w nich w Wietnamie, oraz mówią o odczuwanym obecnie bólu i gniewie.