Letnia noc, w czerwonym domu z niebieskimi okiennicami, otoczonym lasem. Słyszymy rzekę płynącą z pokoju, w którym czteroletnia Siostra budzi dziesięcioletniego Brata. Bo postanowiła: dziś wieczorem pójdą popływać. Przez otwarte okno dwoje dzieci wślizguje się w ciemność. Prześlizgują się między kwiatami, jeżynami, drzewami... I wreszcie jest woda, odbicie gwiazd, ich dwa ciała w spoczynku. Ale w oddali szaleje burza. Trzeba już wracać. Brat i Siostra idą ręka w rękę. Nagle Brat znika. Siostra goni go, traci oddech, kręci się w kółko, rozpacza. Czy to zabawa w chowanego? Sztuczka lasu? A może to jej pamięć, która po latach płata jej okrutnego figla?