Dla szóstoklasisty Marco codzienność sprowadza się do jazdy kolejką miejską z najlepszym przyjacielem Chrisem i ich potyczek w Beyblade. Jednak tak jak Beyblade wirują w nieprzewidywalnych kierunkach, Chris wybiera inną życiową ścieżkę. Przed wyjazdem Chrisa chłopcy wciąż włóczą się po okolicy i bawią z przyjaciółmi, niepewni przyszłości i tego, jak się pożegnać. W ujęciu reżysera Tuen Mun jest nieco przesiąknięte melancholią, przypomina zarówno labirynt, jak i plac zabaw. Z dziecięcej, pełnej wyobraźni i niewinności perspektywy film poruszająco ukazuje lęki dorosłego świata podczas pandemii i to, jak ludzie radzą sobie z nieuniknionymi stratami.