Marsylia, 2014 rok. Dziesiątki ormiańskich osób ubiegających się o azyl próbują przetrwać, czekając na rozpatrzenie swoich wniosków. Zostawili za sobą kraj, którego mieszkańcy od ponad stu lat osiedlają się na całym świecie… Kraj, który wszyscy opisują jako pustynię, opuszczoną przez mieszkańców, pozbawioną życia. Zmuszeni do bezruchu, bezsilni, żyją w przestrzeni pomiędzy: między dwoma krajami, między dwoma życiami. W czasie i abstrakcyjnej przestrzeni, zbudowanej z niczego, gdzie życie całkowicie im umyka. Nad brzegiem dryfują w zawieszeniu.