Letícia leży na desce do prasowania przed swoją pokojówką, która spokojnie prasuje swoją panią, ubraną, z taką samą dbałością o szczegóły, jaką poświęca prasowaniu płaskiego kawałka odzieży. Artystka jest spokojna jak pusty garnitur; nie rusza się, nie narzeka, po prostu leży. Jest zwyczajnym elementem garderoby, jak każdego innego dnia. Nie ma tu obojętności, to po prostu kolejne wykonane zadanie. W relacji pani i pokojówki nie ma napięcia, jest tylko ciche porozumienie.