Koza i siedmioro koźlątek mieszkały w domu na wzgórzu. Pewnego dnia Koza wyszła załatwić domowe sprawy i surowo nakazała koźlętom nie wpuszczać Wilka do domu. Jednak Szary Wilk wykuł sobie cienki głos u kowala, przemalował skórę i zdołał dostać się do środka. Połknął sześcioro koźląt za jednym razem. Ocalało tylko jedno — najmniejsze koźlę. To ono opowiedziało powracającej matce Kozie o strasznym nieszczęściu. Koza rzuciła się za Wilkiem i znalazła go śpiącego po obfitym posiłku. Nieustraszona Koza rozpruła Wilkowi brzuch i uratowała koźlęta. Następnie napchała mu brzuch kamieniami i zaszyła go. Wilk się obudził i poszedł nad rzekę, by ugasić pragnienie. Pochylił się, a kamienie pociągnęły go w dół. Wilk wpadł do wody i poszedł na dno.