„…ma spokojne piękno deszczu. To historia młodej dziewczyny, która boi się wkroczyć w dorosłość. Odłączając telefon, próbuje zasnąć, podczas gdy jej niedoszły kochanek usiłuje się dodzwonić. W swoich fantazjach widzi siebie uciekającą na plac zabaw i na nowo obejmującą dzieciństwo… być może najsubtelniej satysfakcjonujący klejnot, jaki od dawna można zobaczyć… z niezwykłą skutecznością kontrastuje seksualną żywiołowość śpiewających tonów z samotną ciszą ucieczki dziewczyny”. – Bruce Covert, McGill Daily Review [Opis udostępniony dzięki uprzejmości The Film-Makers' Cooperative]