„Tell Me When You Die” bada przeciwstawienia między ograniczeniami fizycznymi a wolnością, zarówno w kontekście politycznym, jak i cielesnym. Opowiada o chodzeniu, aż zniknie się w przestrzeni. O tym, jak pochłania nas morze, niebo lub ziemia, oraz o klaustrofobii i intymności bycia otoczonym przez naturę. Traktujemy penetrację jako rytm filmowy i eksperymentujemy z byciem penetrowanymi przez powietrze, wodę, palce i tekst, a także odgrywamy te doświadczenia. Zastanawiając się nad pornografią jako gatunkiem, który w swoim podejściu do kobiet i ich ciał może wzmacniać lub poniżać, wykorzystujemy własne ciała, by ukazać te skrajności — czasami nasze ciała uosabiają władzę, a czasami nie. Wykorzystujemy też nasze ciała w satyryczny sposób, eksperymentując z przedstawieniami płci w relacji do siebie nawzajem i otoczenia.