Na przestrzeni roku film towarzyszy Kenowi Coolenowi, prezesowi Vancouver Pride Society, podczas różnych międzynarodowych wydarzeń Pride, między innymi w Polsce, na Węgrzech, w Rosji, na Sri Lance i w innych miejscach, gdzie parady Pride spotykają się ze zdecydowanym sprzeciwem. W Ameryce Północnej Pride komplikuje komercjalizacja oraz poczucie, że festiwale odchodzą od swoich politycznych korzeni na rzecz turystyki, promocji imprez i rozrywki. Christie dokumentuje, jak większe, bardziej mainstreamowe wydarzenia Pride wspierały globalny ruch Pride oraz jak do bardziej ugruntowanych wydarzeń wprowadzane są elementy związane z prawami człowieka. W sekwencji nowojorskiej organizatorzy przygotowują alternatywną paradę Pride, Drag March, która ma protestować przeciwko korporatyzacji New York Pride. W paradzie w São Paulo, największym festiwalu Pride na świecie, bierze udział całkowicie pusty pojazd, mający symbolizować wszystkich, którzy zmarli na AIDS lub padli ofiarą przemocy na tle homofobicznym.