Poprzez pełne pasji połączenie prywatnych nagrań wideo, nieocenzurowanych wywiadów i przygód z czasów szkolnych dzieci z owianej złą sławą z powodu przemocy dzielnicy Central City w Nowym Orleanie stworzyły poruszający portret dzieciństwa w samym sercu trwającego amerykańskiego kryzysu. Nikt nie planował realizacji filmu: sześć miesięcy po Katrinie filmowcy Elizabeth Wood i Gabriel Nussbaum przybyli do Nowego Orleanu z bezpłatnym programem artystycznym, którego celem było pomóc uczniom twórczo wyrazić myśli w reakcji na chaos wywołany przez burzę. Ich zajęcia z realizacji filmów dokumentalnych w Singleton Charter School przy miejscowym YMCA pozwalały uczniom zabierać kamery wideo do domu i opowiadać własne historie na własnych warunkach. Rezultaty szybko wykroczyły poza ramy zajęć.