Niegdyś przemysłowe centrum na styku Roubaix i Tourcoing, dzielnica Union przechodzi radykalną przemianę w wyniku ambitnego projektu rewitalizacji urbanistycznej. Wszystko zostało zburzone, z wyjątkiem „Chez Salah” — kawiarni otwartej w 1965 roku, będącej ostatnią pamiątką po dzielnicy zamieszkanej głównie przez robotników. Jej właściciel, Salah Oudjane, odmawia sprzedaży zniszczonego, dwukondygnacyjnego budynku, w którym spędził większość życia. Wbrew własnej woli stał się symbolem oporu wobec gentryfikacji (przekształcania dzielnicy robotniczej z myślą o zamożniejszych grupach społecznych) i nieoczekiwanym bohaterem tej kroniki, w której wraz z upływem kolejnych pór roku obserwujemy buldożery oczyszczające teren wokół jego kawiarni, stojącej niczym latarnia, której blask zdaje się przyciągać dawnych mieszkańców dzielnicy.