Dziwną i gorzką ironią jest to, że amerykański ostrzał morski, który zapoczątkował w 1945 roku bitwę o Okinawę, nazwano „stalowym tajfunem”, nawiązując do gwałtownych wiatrów, które co roku smagają tę niewielką wyspę. Okinawczycy szukali schronienia przed bitwą w naturalnych zakątkach, takich jak jaskinie i pola trzciny cukrowej, tworząc wspomnienia, które dziś trwają w odgłosach tych miejsc. Ten film, będący owocem dziesięcioletniej współpracy artysty krajobrazu, akustyka i antropologa, próbuje wsłuchać się w te dźwięki i nadać im sens za pośrednictwem opowieści poszczególnych osób oraz nagrań. Ich słowa, utrwalone w tekście i będące świadectwem historii amerykańskiej okupacji wyspy, a także wyrażone poprzez zestawienie obrazów i dźwięków naturalnych żywiołów, wojskowych maszyn i praktyk rytualnych, oddają doświadczenia wielu mieszkańców Okinawy, zawieszone między amerykańskimi wojnami przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.