W drugiej połowie lat 80. zaczęły powstawać tak zwane filmy krytyczne, ale ich twórcy bali się wyrażać bardziej zdecydowane stanowisko, opierając się na zaangażowanej moralności, która chciała co najwyżej kosmetycznie poprawić istniejące warunki. Motyw poszukiwania nowego oparcia w życiu staje się centralnym elementem: bohater po powrocie z wojny nie chce poświęcać się ograniczeniom sportu wyczynowego, odrzuca też podejrzany interes przyjaciela. Najbardziej pociągałaby go zupełnie zwyczajna praca w piekarni. Wstawki z klipami tanecznymi utrudniają jednak orientację w i tak już dość zagmatwanej narracji.