„U-barn” opierał się na kilku prostych rzeczach: połączeniu pewnych form społecznego warunkowania poprzez edukację i reklamę, kilku sytuacji edukacyjnych oraz starej reklamy. Następnie na warunkowaniu genetycznym, czyli pewnego rodzaju upośledzeniach, i pokazaniu, jak w takich przypadkach dzieci zachowują się w klasie. Uwzględniono też kilka faktów na temat LSD oraz głosy — mój i innej osoby — mówiące o jego działaniu, połączone z obrazami tego rodzaju, pochodzącymi z eksperymentów terapeutycznych w szpitalu psychiatrycznym. Przez długi czas film pozostaje na pewnego rodzaju nieruchomej, introspektywnej płaszczyźnie, z różnymi poziomami świadomości, a potem następuje przełom, czyli aktywizujący na zewnątrz wgląd, historia następcy tronu i poboru do wojska”. (Fahlström)