Jako imigrant w Stambule rosyjski filmowiec znajduje się między młotem a kowadłem: z jednej strony jego status prawny staje się niepewny w obliczu zawirowań związanych z wyborami prezydenckimi w Turcji, z drugiej — represje wobec opozycji w Rosji uniemożliwiają mu powrót. W tych okolicznościach sięga po dziedzictwo moskiewskiego konceptualizmu, nurtu artystycznego, który rozwijał się poza zasięgiem radzieckich władz, by nakręcić film, który wyrazi jego uczucia, a jednocześnie przejdzie przez ucho igielne cenzury.