Jacobo, młody rzeźbiarz, wraca do rodzinnego miasta, Santiago de Compostela, by odwiedzić matkę, zamkniętą w szpitalu psychiatrycznym za zabicie męża, którego przed laty uznała za zmarłego. Po przyjeździe zaczynają go prześladować wizje Mateo, jego ojca, który zmarł osiemnaście lat temu. Ojciec zginął od strzału ze strzelby, w osobliwych okolicznościach — gdy katedra wybiła trzynastą. To wydarzenie obsesyjnie zajmuje Jacobo. Po tym, jak Mateo kilkakrotnie ukazuje się synowi, przekonuje go, by dokończył dzieło dla katedry, którego ojciec nie zdążył ukończyć za życia. To, co zaczyna się jako zwykła praca, przeradza się jednak w spiralę szaleństwa, gdy Jacobo odkrywa prawdziwe zamiary ducha ojca: chce on zabić syna, przejąć jego ciało, dokończyć posąg, a potem powrócić do życia.