Od 1979 roku prawie 2000 dzieci ewakuowano z Namibii (oraz z obozów dla uchodźców w sąsiednich Angoli i Zambii), by chronić je przed przemocą towarzyszącą wojnie domowej między Republiką Południowej Afryki a socjalistycznym ruchem wyzwoleńczym SWAPO. W geście solidarności z SWAPO NRD przyjęła prawie 500 dzieci, by zapewnić im „ochronę, edukację i wychowanie socjalistyczne”. W 1990 roku nagle odesłano je z powrotem — po uzyskaniu przez Namibię niepodległości i przeprowadzeniu pierwszych wyborów z udziałem wszystkich ras, które odbyły się w tym samym tygodniu, w którym otwarto mur berliński. Młodzi ludzie występujący w tym filmie wspominają doświadczenia namibijskich dzieci, które spędziły dzieciństwo w NRD, skupiając się zwłaszcza na ich poczuciu tożsamości i trudnościach, jakie napotykały, próbując odnaleźć się w społeczeństwie.