W ostatnich latach panowania tyranicznego cesarza rzymskiego Nerona jeden z jego oficerów, Marcus Vinicius, zakochuje się w młodej chrześcijance imieniem Lygia i próbuje uczynić z niej niewolnicę. Jej opiekun, szlachetny i rosły Ursus, stara się ocalić ją z rąk Viniciusa. Podążając za Lygią, Vinicius trafia na modlitewne zgromadzenie w katakumbach, któremu przewodzi apostoł Piotr, i zaczyna odczuwać wyrzuty sumienia — akurat gdy Neron rozkazuje spalić Rzym. To przełomowe dzieło kina epickiego, monumentalne arcydzieło Enrico Guazzoniego, wyznaczyło kierunek, w jakim miały rozwijać się włoskie widowiska na wielką skalę. Film wywarł ogromny wpływ na Cabiria Giovanniego Pastrone (1914) i Nietolerancję D.W. Griffitha (1916).