Trzy sekwencje, które mogłyby stanowić odrębne opowieści, łączą się, ukazując szerszą perspektywę natury rzeczywistości i filmu. Wszystkie trzy epizody spaja jedna ekipa filmowa przy pracy. Na początku poznajemy jej członków, którzy godzą dwie role: państwowych propagandystów wychwalających rząd i społeczeństwo oraz niezależnych filmowców pracujących nad własnym filmem. Następnie widzimy ich w restauracji, gdzie szukają odpowiednich miejsc do zdjęć, a właściciel lokalu daje się namówić na długie i ponure opowieści o swoim nędznym życiu. W ostatnim segmencie dwóch statystów siedzi przy stole w restauracji, w tle jednej ze scen. Z czasem jeden z nich zaczyna zdawać sobie sprawę, że człowiek, z którym siedzi, torturował go ponad 40 lat wcześniej w nazistowskim obozie koncentracyjnym podczas II wojny światowej.