Helēna czuje się niespełniona w małżeństwie z Rihardsem, wykładowcą uniwersyteckim. Wraz z dziećmi, Ēriksem i Maiją, jadą do swojego domu na wsi, by go wyremontować, ponieważ Helēna ma nadzieję, że już wkrótce będzie mogła organizować tam rekolekcje taneczne. Jeszcze bardziej zaskakujące niż posępność ich relacji są stworzenia zamieszkujące ich leśny dom – mięsiste gąsienice w tapecie, wijące się robaki na talerzach i jelonki rogacze na wilgotnych ścianach. Gdy ogarnia ich przerażenie owadami, Helēna i Rihards zajmują pozycje po przeciwnych stronach frontu wojny, która ujawnia również fobie dzieci i straty, z którymi wciąż się nie uporały.