W połowie lat 90. pojawiła się wiadomość, że poeta Dario Bellezza — przyjaciel Sandro Penna, Alberta Moravii, Elsy Morante, Anny Marii Ortese i Pier Paola Pasoliniego — choruje na AIDS: był to początek jego końca. Dziś przyjaciele, poeci i krytycy literaccy opowiadają historię pierwszego jawnie homoseksualnego pisarza w historii literatury włoskiej, jednego z symboli tętniącego życiem środowiska kulturalnego. Nazywano go „włoskim poète maudit”, na co odpowiadał złośliwie: „Jeśli już, to byłem błogosławiony, błogosławiony przez Muzy”.