Sztuka jest wolnością dla tych, którzy ją tworzą, i dla tych, którzy ją oglądają. Wolnością, która kończy się, gdy zaczyna się przemoc. W Meksyku każdego dnia mordowanych jest jedenaście kobiet, a w ponad dziewięćdziesięciu procentach przypadków sprawcy pozostają bezkarni. Poprzez świadectwa siedmiu kobiet ten dokumentalny esej podejmuje refleksję nad kobietobójstwem i zniszczeniem, jakie pozostawia ono w kraju i jego kulturze. Bo w czasach grozy sztuka nie może pozostać taka sama — za każdym razem, gdy mordowana jest kobieta, gdzieś na świecie wali się muzeum albo biblioteka.