Gdy rząd pogrążony był w głębokim śnie, sztab rewolucji dopinał ostatnie przygotowania w Akademii Wojskowej. Do rewolucji, przygotowywanej od sześciu lat, pozostało zaledwie kilka godzin. Mimo sześcioletnich przygotowań nie było właściwie żadnego poważnego planu. Miano zorganizować nieplanowany, niezapowiedziany nocny nalot na pełną skalę. Kadra dowódcza armii popierała rząd. Dlatego interwencja nie mogła przebiegać w ramach łańcucha dowodzenia. Miała to być oddolna operacja wojskowa. Wojsko biorące udział w operacji składało się z młodych kadetów. Poza Harbiye nie było pod ręką żadnych sił. Istniała nawet możliwość, że jednostki takie jak Pułk Gwardii i Dowództwo Centralne stawią opór. Tak rozpoczął się 27 maja, pełen niewiadomych i zagrożeń. Ostatnie słowo należało do generała majora Cemala Madanoğlu, dowódcy Kwatery Głównej Rewolucji…