W ciągu 40 lat kariery, od swojego pierwszego „filmu autorskiego”, „Le vol d'Icare” (1974), Schwizgebel nakręcił zaledwie nieco ponad 15 filmów krótko- i średniometrażowych, wykorzystując głównie technikę animowanego malarstwa akrylowego. Pociągnięcia pędzla i efekty kolorystyczne nadają jego dziełom niezwykłą poetyckość. Niemal pozbawione słów i często opatrzone utworem muzycznym, charakteryzują się bezruchem malarstwa i nieustannym ruchem kamery: okiem, które błądzi i porusza się po samym obrazie, przez co ten nieustannie się zmienia. Schwizgebel bawi się powtórzeniami, kręgami i odniesieniami (zwłaszcza do filmu i malarstwa). Stworzył fascynujący dorobek, który warto odkrywać w tej kolekcji — w całości i w porządku chronologicznym.