W 1980 r. Krzysztof Kieślowski zadał setkom ludzi te same trzy pytania: w którym roku się urodziłeś? kim jesteś? czego byś pragnął/co jest dla ciebie ważne? Z zarejestrowanych wypowiedzi ostatecznie wybrał 44 osoby i uszeregował je chronologicznie, kierując się wiekiem rozmówców: od najmłodszych do najstarszych tak, by na każdy rocznik przypadała wypowiedź jednej osoby. Galeria gadających głów: od przedszkolaków, przez uczniów, studentów, inżyniera, elektryka, pielęgniarkę, księdza, pisarza, socjologa, taksówkarza, po emerytów nawet stuletnich, złożyła się na zbiorowy portret Polaka - bacznego obserwatora rzeczywistości, świadomego swej tożsamości i miejsca, w którym żyje, gorąco pragnącego zmian. Ćwierć wieku później Krzysztof Wierzbicki powtórzył tamten pomysł w "Gadających głowach 2".