Trzydziestoletnie dziecko wjeżdża do nowego miasta na osiołku. Mówi, że jest Zbawicielem. Nie spędziło dotąd czasu wśród ludzi. Drży z zimna. Jego ubranie jest przemoczone. Matka była nadopiekuńcza, ojciec zaś rzucał się w oczy swoją nieobecnością. Wie, że musi stawić czoła szyderstwom, odrzuceniu, ignorancji i zaślepieniu otaczających go ludzi. Podróżują w grupach, licznych gromadach: żołnierze, najemnicy i im podobni, na majestatycznych, budzących respekt koniach. Wszystko jest nieproporcjonalne do jego wątłego, zagubionego, niewinnego ciała; jest szaleńcem nowego miasta...