Ben wymachuje nożem na scenie, chwyta widza za uszy, zagląda mu w głąb duszy i krzyczy: „Występowałem w telewizji kablowej w paśmie podstawowym z przedłużonym dostępem!”. Ben wyje do publiczności z ekscentrycznym entuzjazmem, a ona odpowiada mu wyciem, odbijając tę samą dziką i drapieżną energię, dzięki której ten program specjalny zyskał trafny tytuł „Hyena”. Wciągając publiczność w swój wywód, Ben opowiada o upadku amerykańskiego społeczeństwa i o tym, jak odpuszczenie może być naszą ostatnią nadzieją w tym chaotycznym, a zarazem zaskakująco optymistycznym spojrzeniu na nasz nieunikniony koniec i rechocie, którym możemy się cieszyć, patrząc, jak wszystko umiera.