Cztery kobiety i czterech mężczyzn, tworzących mozaikę izraelskiego społeczeństwa, przez rok spotykają się w grupie terapeutycznej, którą prowadzi uhonorowany Nagrodą Izraela fotograf Alex Liebek. Każdy z uczestników grupy jest w taki czy inny sposób związany z traumą. Są wśród nich matka osoby z zespołem stresu pourazowego, żona takiej osoby, jej dziecko, kobieta, która służyła jako obserwatorka, oraz czterech mężczyzn w różnym wieku, z których niektórzy nie mają diagnozy ani nie zostali uznani za osoby z zespołem stresu pourazowego. Ikoniczne zdjęcia Liebeka i fotografie przyniesione przez uczestników stają się punktem wyjścia dla intuicyjnej i autentycznej rozmowy o traumie jako zjawisku społecznym, które przeniknęło do każdego domu w Izraelu, o obrazach audiowizualnych jako czynnikach kształtujących świadomość, a także o tym, jak dzięki dzieleniu się doświadczeniami, uznaniu, twórczości, człowieczeństwu i współczuciu można wzrastać mimo traumy.