Vera, uwięziona w wojskowej twierdzy podczas dyktatury w 1969 roku, poznaje żołnierza Armando, który w obliczu tortur postanawia przekazywać wiadomości od Very jej rodzinie i nawiązuje emocjonalną relację z D. Marią, matką Very. Pomimo okropieństw tamtych czasów film ukazuje możliwość dialogu między dwojgiem samotnych i zagubionych ludzi: kobietą z wyższej klasy średniej i młodym mieszkańcem południa o wiejskim pochodzeniu. Dziś Vera, mająca 70 lat, jest profesorką uniwersytecką i debatuje ze swoimi studentami o polityce, przebaczeniu i Hannah Arendt.