Rok 1926, Turcja. Anatolia przechodzi trudny i brutalny proces, naznaczony zamętem i niepewnością. Obok zdecydowanych i świadomych działań mających na celu stworzenie nowej infrastruktury nowej Turcji pojawiają się także przykłady oporu, które wywołują niepowstrzymaną reakcję i pozostawiają niezabliźnione rany. Na tle politycznym odsłanianym przez ten proces, który toczy się z obojętnością zepsutego zegara, wciąż rozwijają się indywidualne historie, ukazujące pełnię ludzkich cech, a osobiste konflikty nieustannie uwypuklają to, co negatywne.