Esej filmowy zgłębiający relację między filmem a pamięcią, oparty na osobistych wspomnieniach reżysera. Autobiograficzna próba analizy tej relacji, przechodząca od jednostki do zbiorowości. Od Chrisa Markera przez Hitchcocka, aż po zamach na Kennedy’ego, przez Fritza Langa i Bruce’a Willisa — pamięć obrazów splata się z naszą własną historią, aż nie sposób ich rozdzielić.