Krótki biograficzny portret człowieka, który większość życia poświęcił kolekcjonowaniu filmów i materiałów drukowanych związanych z ruchomymi obrazami i który od 29. roku życia pracował nad utworzeniem portugalskiej filmoteki — w czasach, gdy nie istniała jeszcze nawet najstarsza filmoteka na świecie (w Sztokholmie). Wypowiedzi jego żony, przyjaciół i krytyków filmowych do kamery skupiają się bardziej na niektórych uratowanych przez niego filmach niż na jego osobistych cechach — nawet podczas tego ostatniego występu przed kamerą na pierwszy plan wysuwała się jego skromność. Zmarł dwa lata po emisji tego dokumentu telewizyjnego w ramach serialu „Dos Lumière ao Lumiar”, na antenie portugalskiej telewizji publicznej RTP.