Dokument Path of the Bees ukazuje, przy całym swoim etnograficznym niepokoju, ortodoksyjny punkt widzenia zarówno w inscenizacji, jak i w efekcie końcowym. Sposób, w jaki przedstawia rdzennych mieszkańców dżungli Chiapas, pomijając objaśniający komentarz z offu i dając się ponieść wizualnej narracji zbudowanej z detali, sprawia, że wytrwale dokumentuje roślinność tego miejsca, zabudowania, gesty i spojrzenia jego mieszkańców.