Słowacki reżyser Marek Kuboš nie nakręcił filmu od 13 lat. Jego pierwszy film w życiu – ćwiczenie zrealizowane w szkole filmowej – był autoportretem. Krąg się zamknął, a źródło kreatywności zdaje się wyschło. W ostatnim autoportrecie pozostaje już tylko posprzątać po sobie, podsumować swoje sukcesy i porażki oraz pożegnać się ze swoimi bohaterami. Ten introspektywny metadokument nie jest tyle studium kryzysu twórczego, ile procesem autoterapeutycznym i próbą stworzenia pełnego portretu filmowca w czasach niestabilnych pewników. W roli konsultantów Kuboša występują właściwie wszyscy czołowi słowaccy dokumentaliści.