1925 rok. Międzynarodowa Wystawa Sztuki w Paryżu. Główny architekt europejskiej awangardy, Le Corbusier, oświadcza: „…jedyną rzeczą, która zasługuje na uwagę, jest pawilon Konstantina Melnikova”. Od tamtej pory cały świat śledzi losy radzieckiego architekta. Projektuje sarkofag Lenina, buduje garaże i kluby, ale przede wszystkim tworzy własny dom. Dom, który stanie się szczytowym osiągnięciem jego twórczości, a później więzieniem dla samego autora. Kariera architekta zakończy się wraz z jego uczniem, który zakazał mu wykonywania zawodu. Wszystkie późniejsze projekty pozostaną na papierze. Co pozostawił po sobie gwiazdor rosyjskiej awangardy? O tym opowiada film dokumentalny „Melnikov”.