Zużyta płyta Lou Reeda, fragmenty filmu, teksty pojawiające się na ekranie i znikające: ślady D. Zebrane i na nowo zestawione dźwięki i obrazy, które składają się na symulowany portret, być może niepodobny do oryginału, ale podjęto próbę ocalenia odnalezionego w nich ładunku poezji i prowokacji. Film powstał w 1982 roku na podstawie przypadkowo odzyskanych materiałów nakręconych kamerą Super 8 przez D., siedemnastoletniego chłopca, w latach 1977–1978, i uzupełnionych tekstami z wywiadów nagranych w tym samym okresie. Próbowaliśmy przekształcić zapomniane znaleziska, złożone z halucynacyjnych i przenikliwych autoportretów, świadczących o oryginalnym sposobie przeżywania młodości, w aktywną, snującą opowieść dokumentację.