Amra (23) próbuje żyć normalnie, mimo traum z dzieciństwa, choroby matki i poczucia winy. Najbardziej boi się wrócić do domu i odwiedzić matkę, a jednocześnie jest to jej największe marzenie. Pewnego ranka, po kłótni z chłopakiem, Amra wraca do domu i zastaje matkę w ciężkim stanie. Zeskrobując przypaloną fasolę z kuchenki, Amra próbuje zachować siłę przy matce, która nie wie nawet, jaki jest dzień. Trudna noc kończy się kołysanką, którą Amra śpiewa matce, traktując ją jak dziecko.