Urodzić się i dorastać na wyspie takiej jak Sardynia to niemal jak żyć wewnątrz dioramy: w małym, malowniczym otoczeniu, które może dać jedynie namiastkę rzeczywistości. Widziana oczami osoby, która wyjechała, i opowiedziana głosami młodych ludzi, którzy wciąż tam są, Diorama to analiza poczucia przynależności do miejsca, które wydaje się opuszczone i wrogie wobec ludzi zamieszkujących wyspę mającą tak wiele do zaoferowania, a zarazem nic do dania.