Kontrole policyjne i zamknięcie niektórych przepraw na rzece Bidasoa, stanowiącej naturalną granicę departamentu Pireneje Atlantyckie, wprowadzone przez Francję latem 2018 roku w celu powstrzymania napływu imigrantów zmierzających do innych krajów europejskich, doprowadziły w ciągu jednego roku do śmierci 10 osób. Siedem osób zginęło od kwietnia 2021 roku, tonąc w wodach rzeki Bidasoa między Irun i Hendaia, a kolejne trzy straciły życie w październiku 2021 roku, potrącone przez pociąg w Ziburu. Ten dokument, oddając głos i twarz kilkorgu aktywistom działającym po obu stronach rzeki jako przedstawiciele stowarzyszeń Harrera Sarea (Sieć Pomocy) i Bidasoa Etorkinekin (Bidasoa z migrantami), przypomina również tych, którzy stracili życie, podając ich imiona i wiek, śledząc ich drogę i marzenia, odkrywając historie i ludzi kryjących się za chłodnymi liczbami ofiar oraz nadając tragedii bardziej ludzki wymiar.