Dla mnie podejście do okna i spojrzenie na zewnątrz jest jak oglądanie filmu. Filmowanie pozwala wydobyć stan widza i go wyobcować. Nakręciłem ten film bardzo instynktownie, naturalnie. Teraz zaczynam uczyć się go oglądać. Sama idea czegoś, co się porusza, jak lecący ptak… ruch. Wrażenie, jakie wywołuje przedmiot w przestrzeni, jak światło na ekranie… przestrzeń. Szybkość słońca… czas… przeciwieństwo obrazu, a może jego brak/istota. Pewna rada: idźcie obejrzeć dobry hollywoodzki film: melodramatyczną, sentymentalną historię. (P. Bargellini)