Zehra Ana, kobieta po siedemdziesiątce, przez większość życia mieszkała na wsi. Kiedy cała jej rodzina przenosi się do miasta, ona również musi opuścić wieś. Zehra Ana zamieszkuje ze swoim najstarszym synem Kerimem, zgodnie z rodzinną tradycją. Nie potrafi przystosować się do życia w mieście i po pewnym czasie zostaje zdiagnozowana u niej choroba Alzheimera. Choroba głęboko dotyka zarówno Zehrę Anę, jak i jej syna Kerima. Mimo że Kerim ma pięcioro rodzeństwa, sam bierze na siebie odpowiedzialność za opiekę nad matką i robi dla niej wszystko, co może.