Ranny łoś wymyka się myśliwym, a później umiera w głębi lasu, stając się… wspólną ucztą. Wraz z upływem pór roku na biesiadę przybywają nieproszeni ssaki, ptaki i owady, mnożąc towarzyszące jej zabawy, rytuały i konflikty. Zgłębiając, a czasem udaremniając, obowiązujące w przyrodzie zasady, nasza opowieść staje się prostą, lecz przejmującą refleksją nad śmiercią, jej naturalnym miejscem w świecie, a w konsekwencji także nad jej głębszym znaczeniem i celem — ważnymi zagadnieniami, które warto rozważać w czasach, gdy wspaniałe raje obiecywane przez religie wydają się coraz mniej wiarygodne.